Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

...κόκκινη κλωστή δεμένη...




... Άλλος τόπος, όπου λέγονταν πολλά παραμύθια, ήταν η θάλασσα.  Εκεί, στην ακρογιαλιά ή μέσα στην τράτα, καθώς οι τρατάρηδες περιμέναν γύρω απ' τη φωτιά ή τη ναυτική λάμπα να 'ρθει η ώρα για τα δίχτυα, ή όταν οι γεμιτζήδες ταξίδευαν ανοιχτά στο πέλαγο, μαζεύονταν όλοι στην πλώρη του καϊκιού κι έλεγαν παραμύθια για να περνάει η ώρα και να ξεχνιούνται.

Μεγάλα και ωραία παραμύθια ακούγονταν εκεί.


Επίσης είναι γνωστό, πως πολλοί καραβοκύρηδες μίσθωναν γέρους παραμυθάδες για να ψυχαγωγούν το πλήρωμα στα μακρινά ταξίδια.


Πάντως όσο κρατούσε το παραμύθι δεν επιτρεπόταν κανένας να το διακόψει... 





26 σχόλια:

  1. Ααχ Παραμύθι …

    Αυτό που είναι δίπλα, κοντά στο μύθο δηλαδή

    Πόσο μας τρέλαιναν τα παραμύθια όταν ήμασταν παιδιά
    Είναι πολύ δυνατή η θεραπευτική ικανότητα των παραμυθιών.
    Βγάζουν το παιδί από δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις.
    Εκείνο αρχίζει να επεξεργάζεται τι νιώθει, τι το φοβίζει, αλλά ανακαλύπτει και τρόπους υπέρβασης των συναισθημάτων του μέσα από την ταύτισή του με τον ήρωα ή από την κατανόηση της επίλυσης των εμποδίων μέσα στην ιστορία, η οποία συνήθως έχει και αίσιο τέλος, προσφέροντάς του την ασφάλεια και την ελπίδα που τόσο πολύ έχει ανάγκη.

    Πολύ όμορφες εικόνες μας χάρισες Ελένη ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Delta
    Πόσο ανησυχητικό είναι αν ένας μεγάλος τρελαίνεται για παραμύθια;)

    @Μαμούφι μου
    ..ίσως γι αυτό οι ψαράδες και γενικότερα οι ναυτικοί διηγούνται τόσο όμορφα τις περιπέτειές τους.. σαν σε παραμύθι.
    Καλό μεσημέρι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πόσο ανιαρή θα ήταν η ζωή μας χωρίς τα παραμύυθια!!!! Και τα πιο ωραία είναι τα παραμύθια που κρύβουν αλήθειες και αναμυγνύονται με την φαντασια... την ομορφη φαντασια!!!!

    "Μυστικά" φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μιά φορά κι έναν.......καιρό, καθώς βουτούσα, και παρασυρόμενος από την μαγεία του βυθού,προχώρησα αρκετά και μπήκα σε έναν κόλπο.Άγνωστο. Σε κάποια στιγμή ένιωσα ότι είδα το σκαρί ενός πλοίου. Έβγαλα το κεφάλι από το νερό και αντίκρισα αυτό. Ένα νεκροταφείο πλοίων.
    Θλίψη, δέος, τρόμος καθώς ένιωσα τα φαντάσματα να με τριγυρίζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παραμύθια στους πρόποδες και τραγούδια στις κορφές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μια φορά κι ένα καιρό περπατούσα σε ένα πυκνό χιονισμένο δάσος με το ολόγιομο φεγγάρι να κρέμεται πάνω από τις κορφές των δέντρων.Το φως διαθλόταν στα κρυσταλλάκια και γέμιζε κάθε βήμα μου με χιλιάδες αχνά χρώματα και μικρές λάμψεις.Νεράιδες έμοιαζαν οι σκιές της ομίχλης κρυμμένες πίσω από τους κορμούς...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εγώ πάλι, ποτέ δέν ήξερα ένα παραμύθι ολόκληρο..
    γι αυτό έλεγα πάντα στον γιό μου ιστορίες..
    απο εκείνες που είχα βιώσει στα ταξίδια μου..
    κι όποτε τον ρωτούσα "να σου διαβάσω παραμύθι;", εκείνος απαντούσε.. "όχι, όχι.. τις ιστορίες σου θέλω να ακούσω.."

    κι έτσι πάντα έμενα να του λέω ιστορίες δίπλα στο κρεβάτι του..
    (άλλο μέρος ιδανικό για "παραμύθια")

    καλησπέρα μαμούφι :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. delta
    καλέ μου φίλε τόσο τα παιδιά όσο κι εμεις οι "μεγάλοι" δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε δίχως παραμύθια. Θα ήταν σα να χανότανε το χρώμα και η γλύκα.

    Καλό σου βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. margo
    οι ιστορίες των θαλασσινών... είναι μαγεία.
    Αλήθεια εσύ έχεις καμμιά να μας πεις από το νησί σου;

    Πολλά πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μυστικό μονοπάτι
    τη δημιουργική φαντασία... που έρχεται να φιλιώσει την αλήθεια με το άκαμπτο του νου...

    Όμορφο βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Tikto
    και μετά ήρθα εγώ και σ' έσωσα... :-))
    Τικτούλη πολλά πολλά φιλιά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. simple man
    άστα ΘΕΕ ορεσείβια αμετανόητη είμαι... μέχρι και η θάλασσα δική μας είναι... :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. οχιά
    δικοί μας και οι πρόποδες και οι κορφές... :-))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. στάχτη
    δεν έμοιαζαν ήταν νεράιδες... για κοίτα καλύτερα :-)) αχ μωρέ σταχτούλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ευρύνοε
    τα καλύτερα είναι αυτά τα παραμύθια...
    τα πραγματικά...
    Και ναι το επόμενο μετά το παραγώνι, μέρος για παραμύθια είναι ένα παιδικό κρεβάτι...

    Καλό σου βράδυ τρελέ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Όπως και οι βουνίσιοι,
    έτσι και οι της θάλασσας
    μέσα από γλυκές υπερβολές
    σου δίνουν την απαραίτητη
    αισιοδοξία για τη συνέχεια.
    Τί καλό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ...
    να προσέχεις
    τους "κρυπτοκυβερνιτικούς"...:-))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Τάκη
    πόσο ανάγκη τις έχουμε αυτές τις ιστορίες... αυτές τις εικόνες... όλο γλύκα, χρώμα και ταξίδια...

    καλή σου μέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. b.bimbo
    ...μη δεις άνθρωπο να χαρεί... αμέσως να τον προσγειώσεις στην πραγματικότητα... :-))))

    πολλές πολλές πολλές καλημέρες στα παγωμένα μέρη σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. ελίτσα
    "... τώρα πέρασε η ώρα
    φεύγουμε κι εμείς παιδιά
    κι αύριο την ίδια ώρα
    θα τα πούμε με χαρά..."

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μια φορά κι έναν τρελό... ήταν ο άνθρωπος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Φώντα
    ωραίο ντοκυμανταίρ...
    Διδακτικόν και αναμνηστικόν για όλα εκείνα που τους γυρίσαμε αλαζονικά την πλάτη. Κι οι ψυχές μας άρχισαν να ξεθωριάζουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή