Δευτέρα, 16 Νοεμβρίου 2009

Με αφορμή τις 17 του Νοέμβρη...

Είμαι γέννημα θρέμμα μιας γενιάς που «χούντα δεν εγνώρισε μα ούτε ελευθερία». Μιας γενιάς που στο μεγάλωμά της στερήθηκε τη διεκδίκηση και τον αγώνα. Και ταυτόχρονα στερήθηκε την ικανότητα να αναπτύξει κοινωνική κρίση και άποψη.

Όλα τα βρήκαμε τακτοποιημένα. Μας είπαν πως όλα είχαν μπει στη θέση τους, πως επιτέλους μετά από χρόνια η κοινωνία είχε θεμελιώσει τις ελευθερίες της κι εμείς για το μόνο για το οποίο θα έπρεπε να ενδιαφερόμαστε ήταν η ευημερία μας.

Και αυτό κάναμε. Και το κάναμε τόσο καλά που στην προσπάθειά μας αυτή ξεχάσαμε όλα τ’ άλλα.

Μεγάλωσα με την ψευδαίσθηση της κοινωνικής ελευθερίας. Μεγάλωσα με την καραμέλα της δημοκρατίας.

Και ξάφνου καταλαβαίνω ότι η δημοκρατία λειτουργεί και η ελευθερία υπάρχει όταν εγώ δεν απαιτώ τίποτα. Όταν είμαι ένα ωραιότατο σγουρομάλλικο προβατάκι που κυνηγά την περιβόητη ευημερία του.

Αν αποκτήσω άποψη, αν διεκδικήσω, αν δείξω ανησυχητικά σημάδια ότι το μυαλό μου αρχίζει να λειτουργεί αρχίζω να χαρακτηρίζομαι ως ύποπτη. Κι αν αυτό μου το ξύπνημα αξιολογηθεί ως ιδιαιτέρως ανησυχητικό τότε αρχίζω απ'την καλή να εμπεδώνω τι φρούτο είναι ετούτη η "Δημοκρατία" . Συγχωρέστε με, ποτέ δεν ασχολήθηκα ιδιαιτέρως με τον όρο αυτόν. Σχεδόν τελικά, δεν ξέρω τι σημαίνει…

Τώρα όμως που πραγματικά αναρωτήθηκα «ρε λες να μην είμαι πρόβατο;» μου την πέφτουν από παντού οι λύκοι. Και εγώ ρε γαμώτο δεν έχω μάθει να αντιστέκομαι. Δεν έχω μάθει έξω από το χουχούλιασμα που προσφέρει το μαντρί. Κι ούτε έχω μάθει να ονειρεύομαι τη ζωή έξω από αυτό. Κι ούτε έχω ψιλιαστεί ότι οι λύκοι είναι μισθοφόροι αυτών που έθρεψαν τους φόβους μου.

Από καιρό τώρα ψυχανεμίζομαι ότι πρέπει να πάρω αυτά που έμαθα από την αρχή. Κι είμαι στην κόψη. Δεν έχω πίσω μου θεμέλια γι’ αυτό και το μυαλό μου παραπαίει Αυτό όμως μπορώ και το βολεύω. Με την ψυχή μου έχω το πρόβλημα.  Που με αυθάδεια εφηβική επιμένει βασανιστικά να δηλώνει πως υπάρχει.






(ΥΓ. Το κείμενο αυτό είχε αναρτηθεί και κάμποσους μήνες πριν.  Οι λέξεις του όμως περιγράφουν ακριβώς τις σκέψεις μου και σήμερα)

12 σχόλια:

  1. Ακόμη σφυρίζουν τα αυτιά μου από το:

    Τι σου έλειψε,όλα τα'χεις.
    Ξέρεις τι περάσαμε εμείς;
    Σου φταίει το εκπαιδευτικό σύστημα;
    Αντί να στρώσεις τον κώλο σου να διαβάσεις,να πάρεις ένα χαρτί,να μπεις στο δημόσιο,να βρεις και μια γυναίκα να είναι και αυτή στο δημόσιο να λύσεις το πρόβλημά σου.

    Ευτυχώς.
    Είμαι ανεπίδεκτος μαθήσεως.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό μας σώζει αδελφέ. Η φωνή της ψυχής που την ακούς μόνο αν απομακρυνθείς από τα μουγκανητά του κοπαδιού...
    Την καλημέρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν σου πω πως είμαι κατά της ευημερίας, ψέμματα θα σου πω.
    Αν σου πω πως αφού την αποκαταστήσαμε, δεν την παρεξηγήσαμε τη δημοκρατία, δεν της ζητήσαμε να γίνει ο μάγος που θα μας τα λύσει όλα, ψέμματα θα σου πω.
    Αν σου πω πως είναι εύκολο οι κοινωνίες να βρουν την ισορροπία τους, ανάμεσα στο δεδομένο χθες και το φυσική τους εξέλιξη, πάλι ψέμματα θα σου πω.

    Και στην πορεία που θα πάω, πάλι ψέμματα θα πω.
    Θα κρατάω ένα πανό που ψέμματα θα γράφει.
    Γιατί αν σηκώσω το αληθινό μου, όλοι θα πιστέψουν ότι κάνω χιούμορ.
    Γιατί αν σου πω ότι ξέρουμε να διαχωρίζουμε το σοβαρό από το αστείο, πάλι ψέμματα θα πω.

    Κι επειδή είναι πολύ πρωί για παραμύθιασμα, σ΄αρέσει το αληθινό πανό μου;
    " ΤΟ ΧΑΣΑΜΕ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΠΑΤΡΙΩΤΗ"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αν ενηλικιωθούν και οι ψυχές μας, δεν θα 'χουμε χάσει μόνο το μετρό που λέει και η Φοράδα, αλλά θα έχει καταργηθεί οριστικά για εμάς η μετακίνηση, ανεξαρτήτως μέσου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαμούφι
    Δεν υπάρχει εφηβική αυθάδεια.
    Θα ήθελα να σε παρακαλέσω κάτι, μιας και θα τα πάρεις από την αρχή. Ψάξε και για τον "κύριο" του βιδέου που ανάρτησες.
    Έχεις τον σεβασμό μου γεια και χαρά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ψάξε ψάξε μη σταματήσεις ποτέ να ψάχνεις, μόνο κέρδος θα έχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @tikto
    πάει στα κομμάτια όταν αυτά τα άκουγα από τους δικούς μου τους γονείς που η γενιά τους πέρασε διάφορα.

    Όταν τα ακούω όμως από τη "γενιά του Πολυτεχνείου" και τους συνομήλικούς μου πείθομαι πως η μπάλα χάθηκε.

    Και ανεπίδεκτος να μείνεις... ωφελεί σοβάρα την ύπαρξη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Iptamene Ollande
    έτσι ακριβώς το βλέπω κι εγώ.
    Αν δεν κάνουμε μερικά βήματα πίσω είναι αδύνατον να δούμε το σύνολο της εικόνας.
    Δίχως την ψυχή να φωνάζει, τα βήματα αυτά δεν γίνονται ποτέ!

    Καλό σου βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @φοραδίσα
    τι άλλο να πω πέρα από το ότι συμφωνούμε...

    Κυνηγώντας την ουτοπία της ισορροπίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Riski
    αυτή η μετακίνηση είναι ταυτόσημη με την ζωή. Και σίγουρα πρέπει κανείς να μάθει να αντιστέκεται για να τη διατηρήσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. @kakalon
    εφηβική αυθάδεια, ευτυχώς και υπάρχει.

    Όσο για το βίδεο, δεν ανάρτησα κανέναν "κύριο" παρά μια μουσική και συγκεκριμένους στίχους.

    Αν το φαγητό είναι καλομαγειρεμένο θα το γευτώ, ανεξάτητα από την προσωπικότητα του μάγειρα.

    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Φώντα
    σε όλη μου τη ζωή αυτό προσπαθώ.
    Άλλοτε το πετυχαίνω, άλλοτε ξεχνιέμαι. Όσο μπορώ το παλεύω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή