Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Τι μπορεί να κάνει.....

ένα καλό zoom στη φωτογραφική μηχανή

μέχρι και το σπίτι μου παραθαλάσσιο.....

Σήμερα έσωσα έναν άνθρωπο


Όπως προχωρούσε στον διάδρομο κοιτώντας μέσα στα κλουβιά με λαχτάρα, οι ματιές μας συναντήθηκαν.

Αισθάνθηκα αμέσως ότι είχε ανάγκη και ήξερα ότι έπρεπε να την βοηθήσω.

Της κούνησα την ουρά μου, ήρεμα, για να μην την τρομάξω κι όπως σταμάτησε μπροστά στο κλουβί μου, με το σώμα μου της έκρυψα ένα μικρό ατύχημα που είχα εκεί πίσω.

Δεν ήθελα να δει ότι δεν βγήκα βόλτα σήμερα. Οι φύλακες του καταφυγίου καμιά φορά, έχουν τόσο πολλή δουλειά και δεν ήθελα να σκεφθεί άσχημα γι αυτούς.

Όπως διάβαζε την καρτέλα στην πόρτα του κλουβιού μου, είχα την ελπίδα ότι δεν θα λυπόταν για το παρελθόν μου. Για μένα, μόνο το μέλλον και το να προσφέρω κάτι ξεχωριστό στην ζωή κάποιου έχουν σημασία.

Γονάτισε και μου έστειλε φιλάκια στον αέρα. Εγώ κόλλησα τον ώμο μου και το κεφάλι μου στα κάγκελα προσπαθώντας να την παρηγορήσω. Τρυφερά δάχτυλα μου χάϊδεψαν τον λαιμό, αποζητούσε την συντροφιά με λαχτάρα. Ένα δάκρυ κύλησε στο μάγουλό της και σήκωσα το μπροστινό μου πόδι να την διαβεβαιώσω ότι όλα θα πήγαιναν καλά.
Σύντομα άνοιξε η πόρτα του κλουβιού μου και το χαμόγελό της έγινε τόσο λαμπερό που πήδηξα στο λεπτό στην αγκαλιά της.
Της υπόσχομαι ότι θα την προστατεύω. Της υπόσχομαι ότι θα είμαι πάντα στο πλευρό της. Της υπόσχομαι ότι θα κάνω ό,τι μου είναι δυνατόν για να βλέπω το λαμπερό της χαμόγελο και το φως στα μάτια της.
Ήμουν τόσο τυχερός που βάδισε σήμερα στον διάδρομο.

Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι ακόμα, εκεί έξω, που δεν έχουν βαδίσει στους διαδρόμους. Τόσοι πολλοί που δεν έχουν σωθεί...

Τουλάχιστον εγώ μπόρεσα να σώσω έναν. Σήμερα έσωσα έναν άνθρωπο.

Janine Allen, Μετάφραση ΚΑΖ

Αύριο φοράμε τις καλύπτρες μας......

Ο λαός μίλησε λοιπόν και απεφάνθη: Η κουκουλοδιαμαρτυρία θα λάβει χώρα γύρω από το άγαλμα του Κολοκοτρώνη (εεεπ, σας άκουσα να κάνετε ρίμα με το -ώνη!).
(περισσότερα εδώ)

Δευτέρα 30 Μαρτίου 2009

On line καθαρισμός ποντικιού

Πολλές φορές κολάει το ποντίκι σας χωρίς λόγο?
Καθαρίστε το και απαλλαγείτε από αυτά τα ενοχλητικά κολλήματα με 3 απλά βήματα!
1. Κάνε κλικ στο γράμμα Κ πιο κάτω
2. Κράτα το κουμπί του ποντικιού και σύρε μέχρι το !
3. Ο καθαρισμός του ποντικιού σου ξεκινάει!


Κ οφ' τις μαλακίες και κάνε και καμιά δουλειά!
Που θες και online καθάρισμα του ποντικιού !


(από mr funme)

Κυριακή 29 Μαρτίου 2009

Φύτεμα πεύκων στο πάρκο Κύπρου και Πατησίων (Λέλας Καραγιάννη)

Τα πεύκα που έκοψε ο Πριόνης κουβαλούσαν σίγουρα την δικιά τους ιστορία.
Όταν όμως, με το καλό κι αυτά - τα νιούτσικα - θεριέψουν, θα έχουν πολλά να διηγηθούν....

ΥΓ. Δεν είδα κανέναν από τους "ευαισθητοποιημένους" οικολογικά - που προέτρεπαν να κλείσω τα φώτα μου χθες - να έρθουν να δώσουν ένα χεράκι....














Παρασκευή 27 Μαρτίου 2009

Η "ώρα της γης" ή η δική μας η μαύρη κι άραχλη;

Πριν από λίγο καιρό το σχολείο της μικρής μου συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης και προστασίας του περιβάλλοντος του Δήμου Αθηναίων (στα πλαίσια του οποίου, μέχρι και σπόρους από πεύκα μοίρασε στα παιδιά ο αθεόφοβος ο Πριόνης).

Τοποθετήθηκαν κάδοι ανακύκλωσης στο δρόμο μπροστά από το σχολείο και αρχίσαμε την μετακόμιση των ανακυκλώσιμων από το σπίτι.

Μέχρι εκείνο το ωραίο πρωινό που μπροστά στα έκπληκτα μάτια των παιδιών ο σκουπιδιάρης και οι υπεύθυνοι αποφάσισαν ότι η ανακύκλωση είναι ένα πολύ μπελαλίδικο project για να συνεχιστεί.

Ταυτόχρονα μας γάνωσαν τ’αυτιά για τη σπατάλη του νερού. Κάθε φορά που ακούω το σχετικό σποτάκι νιώθω τόσες ενοχές που θέλω ν' ανοίξει η γη να με καταπιεί. Λες και εγώ έχω καταναλώσει το νερό όλου του πλανήτη. Εγώ που κρόσσια έχω καταντήσει τα νεύρα ολονών στο σπίτι (μέχρι και τον καλό μου εμύησα στο στεγνό ξύρισμα!).
Έλα μου ντε όμως που το 25% της συνολικής κατανάλωσης χάνεται από διαρροές του ίδιου του δικτύου παροχής (αυτού δηλαδή που ζητάει από μένα να μην καταναλώνω). Το ένα τέταρτο του νερού που συνολικά καταναλώνεται……

Από την άλλη ανεπιφύλακτα θα πρότεινα μια εκδρομή στη Δημητσάνα. Με την προϋπόθεση να μην στρέψεις το κεφάλι προς τα κάτω – στον κάμπο της Μεγαλόπολης, στα εργοστάσια της ΔΕΗ.
Αν τώρα έχεις και την ατυχία να φυσά λάθος άνεμος θα γευτείς την μοναδική εμπειρία του να είσαι μέσα στο ελατόδασος και να αναπνέεις αγνό παρθένο σμοκ.

Και όχι μην πέσεις στην παγίδα αντικρύζοντας τούτο το θέαμα να σκεφτείς κάτι εναλλακτικό για το αυθαίρετο στο χωριό. Και μόνο που σου πέρασε από το μυαλό η αιολική ή η φωτοβολταϊκή ενέργεια πρέπει ήδη να αρχίσεις να πληρώνεις κερατιάτικα με χαρτόσημο στη ΔΕΗ.

Μιλώντας δε για το ελατοδάσος ας μην ξεχνάμε ότι το καλοκαίρι ζυγώνει. Με τους οικολογικά και περιβαλλοντικά ευαίσθητους υπεύθυνους να φροντίζουν για τα δάση μας σπάζοντας - για αρχή - στο ξύλο τους δασοπυροσβέστες. Αλλά θα μου πεις εδώ τα δέντρα τα κόβουμε από μόνοι μας και ησυχάζουμε μια και καλή.

Κοιτάζω λοιπόν πρωτίστως γύρω μου, στον μικρόκοσμο της δικιάς μου μέρας και των δικών μου συνηθειών, μέχρι εκεί που το χέρι μου μπορεί να φτάσει. Και το μόνο που μπορώ να δω είναι ότι όχι μόνο δεν έχω βοηθούς και συνοδοιπόρους τους έχοντες την εξουσία και τους κατέχοντες τα μέσα, αλλά αντιθέτως είναι απέναντί μου ακυρώνοντας την όποια δικιά μου προσπάθεια. Όσο μικρή κι αν είναι αυτή.

Όχι, δεν φταίω εγώ για το χάλι του πλανήτη μας και αρνούμαι να θεωρήσω τον εαυτό μου συνυπεύθυνο με αυτούς που ποτέ δεν μου έδωσαν δικαίωμα επιλογής.

Τα φώτα στο σπίτι μου τα σβήνω….κάθε βράδυ. Σε μια προσπάθεια να απαλύνω όσο περνάει από το χέρι μου τον καιροσκοπισμό και τη μαλακία - σε βάρος της φύσης - που δέρνει τους «υπεύθυνους». Αύριο βράδυ όμως θα τα αφήσω ανοιχτά...

Ποια ζωή μου;

(σκίτσο Δ. Γεωργοπάλης)