..."δεν θέλω να γλιτώσω από τα όμορφα"...

ποτέ μου τελικά δεν το ξεδιάλυνα.  
αγάπη είναι ή έχθρητα;
όταν τα σπλάχνα τους ανοίγουνε να με δεχτούν ολάκερος είναι ο έρωτας του κόσμου τούτου.
σαν όμως την πλάτη μου γυρίζουνε... γίνεται το σκοτάδι δυο δράμια πιο πηχτό.
κι όλο στον πειρασμό δεν αντιστέκομαι κι όλο και σκέφτομαι πως θα τανε αν δεν υπήρχαν. αν η εικόνα τους δεν άστραφτε στα σωθικά μας.
δίχως το γέλιο το κλάμα δεν υπάρχει - έτσι μου λέει το μυαλό.
μα η καρδιά μου γνέφει, λίγο πιο πάνω - σ' ένα αγνάντι - να σταθώ. και βλέπω και τα δυο δικά μου να 'ναι, ανάσα μου
δίχως αυτά το αγνάντι δεν θα υπήρχε

(τραγούδι: Active Member - Σωκράτης Μάλαμας)

μήπως μπορείτε να βοηθήσετε;

επειδή ο όποιος τρόπος του να χάνεις πονάει

κι επειδή κάποιες συμπτώσεις είναι κακές

Χάθηκε το βράδυ της Τετάρτης, 21 Ιουλίου 2010, από την περιοχή του Ωρωπού, το ηλικίας 13 μηνών αρσενικό ασπρόμαυρο pointer της φωτογραφίας. Φορούσε μαύρο κολάρο και λευκό Scalibor.

Eίναι σκυλί συντροφιάς και ΔΕΝ ΚΥΝΗΓΑΕΙ.

Δίνεται ΑΜΟΙΒΗ σε όποιον βοηθήσει στην ανεύρεσή του.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6996851051

αντίο...

άλλο τίποτα

μόνο δυο μάτια καταγάλαζα...

σαν περιμέναν... 

και πόσο μα πόσο ξέρανε πως η σοφία του κόσμου όλου 

κρυμμένη είναι 

εκεί που όταν το "θέλω"

 πάει να ξεμυτίσει 

σε "σ΄αγαπώ" να αλλάζει

δυο παραθύρια γαλανά ήταν τα μάτια σου

όταν τα πάντα γύρω σκοτεινιάζαν

ζωή  μοιράστηκα μαζί σου

και τώρα τι να πω 

μονάχα 

ευχαριστώ

που μου μαθες τον κόσμο αλλιώς 

- μέσα από τα μάτια σου - 

να βλέπω 

.....κι ότι μου λείπεις

ζουζούκα μου ώρα σου καλή.....

Προορισμοί

Είναι κάποια ταξίδια... Ανέλπιστα. 

Που έρχονται εκεί που λιγότερο τα περιμένεις. Και που πριν καλά καλά το καταλάβεις έχουν τρυπώσει σ' εκείνες τις στροφές τις πιο απότομες,τις πλέον γλιστερές της ψυχής σου. 

Έχουν και φως και χρώμα και οσμή. 
Φως από ανοιχτό χαμόγελο, χρώμα ματιών κόντρα σαν στέκονται στον ήλιο και ευωδειά απ' της νυχτιάς τ'ολάνθιστο λουλούδι στα σπλάχνα του καλοκαιριού.

Τα παίρνεις το κατόπι - δεν το μπορείς αλλιώς. 

Τυφλά βαδίζεις πίσω τους χωρίς να τολμάς καμιά ελπίδα. Ακόμα και τη λαχτάρα σου τρέμεις να δεις κατάματα μήπως και πάψει το ταξίδεμα.... μήπως και στον καθρέφτη σου τον ραγισμένο δεις σε κομμάτια να σκορπάει το μάγεμα. 

Και κάπου εκεί είναι που πάντα φρένο γκάζι στα πόδια σου μπερδεύονται.

Κάνει κωλιά το όχημα και στη στροφή - εκείνη την απότομη - θα σε πετάξει έξω. 

Κι εκεί που λες πως πάει, πως το ταξίδι σε κορόιδεψε, μια μουσική πλαντάζει στα σωθικά σου μέσα. 

Μια μουσική που γίνεται χορός βήμα το βήμα. 

Κι είναι τα βήματα ετούτα, όχι μονάχα το ταξίδι, μα η ζωή σου ολάκερη σε μια στιγμή περπατημένη...

Ξεσκονίσματα

Κοίτα να δεις που είναι κάποια πράγματα που πάνε - ανεξήγητο το πως - παρέα. 

Λες κι υπάρχει κάποιος που τα έχει βάλει στο ίδιο ράφι και στο ξεσκόνισμα τα κουνάει ταυτόχρονα.  Ομοιότητα μεταξύ τους μπορεί να μην υπάρχει καμία.
Πέραν του του ότι τα φιλοξένει το ίδιο ράφι. 
Και το ίδιο χέρι που τα ξεσκονίζει.

Ίσως και τα ίδια μάτια στα οποία αποζητούν ν' αποτυπώσουν την ύπαρξή τους.

Άσχετο: να μην ξεχάσω για τη βδομάδα που πέρασε:

- πόσοι είπαμε νεκροί και τραυματίες κατά Γάζα μεριά;

- σήμερα είπε μωρέ ο αποτέτοιος ότι θα ελευθερωθούν αυτοί που φάγαν τον πιτσιρικά στα Εξάρχεια;

- που τ' άκουσα να δεις ...αυτό περί εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και τα ρέστα... να τα ξεχάσουμε λέει... σα να σου ρίχνουνε βιτριόλι στη μούρη ένα πράμα

Ωχ πάλι ξεχάστηκα... Πού είχαμε μείνει;

Σε κείνο το ράφι - αν θυμάμαι καλά....

Ανακοίνωση πρωτοβουλίας "Ένα πλοίο για τη Γάζα"

"Τα ξημερώματα της Κυριακής 31 Μαίου, στις 4:50, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού, επιβαίνοντας σε ελικόπτερα και φουσκωτά σκάφη επιτέθηκαν ενάντια στα σκάφη του Στόλου της Ελευθερίας, κάνοντας χρήση πραγματικών πυρών.

Το αποτέλεσμα της πειρατικής αυτής επίθεσης, που έγινε σε διεθνή χωρικά ύδατα, 80 ναυτικά μίλια μακριά από τις ακτές του Ισραήλ και της Γάζας, ήταν απροσδιόριστος αριθμός νεκρών και περισσότεροι από 30 τραυματίες, κυρίως στο τουρκικό σκάφος Mavi- Marmara.

Καταγγέλλουμε το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ για μια ακόμη πράξη διεθνούς πειρατείας ενάντια σε πολίτες από τουλάχιστον 50 χώρες που μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην πολιορκημένη Γάζα.

Η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να προστατεύσει τη ζωή και την ασφάλεια ελλήνων πολιτών που επέβαιναν σε σκάφη που έφεραν την ελληνική σημαία, αλλά συνεχίζει τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με το Ισραήλ, την ίδια στιγμή που αυτό καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος και κακοποιεί έλληνες πολίτες. Ελληνες επιβαίνοντες, μέλη της ελληνικής αποστολής και εκπρόσωποι της πρωτοβουλίας «Ένα Καράβι για την Γάζα» καλούσαν στο Υπουργείο Εξωτερικών και έβρισκαν τα τηλέφωνα κλειστά.

Απαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση:
να ενεργήσει για την άμεση απελευθέρωση όλων των αιχμαλώτων και την επιστροφή των σκαφών του Στόλου της Ελευθερίας
να κλείσει την πρεσβεία του Ισραήλ
να σταματήσει τις ελληνοισραηλινές ασκήσεις, να διακόψει κάθε σχέση με το κράτος-τρομοκράτη."

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, 
ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 7:00  ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, 
ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

χθες το απόγευμα στα εξάρχεια

"Σε κάθε δρόμο και πεζόδρομο που οδηγούσε στην πλατεία βρίσκονταν πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις που δεν άφηναν κανέναν να περάσει. Πάρα πολλοί κάδοι απορριμμάτων ακόμα φλέγονταν. Γύρω από κάθε ομάδα ΜΑΤ και αρκετοί πολίτες που τους φώναζαν -μεταξύ άλλων- «χούντα» και «SS». Ολη την ώρα, διαδηλωτές και αστυνομικοί συγκρούονταν. Πότε λεκτικά και πότε με κλομπ και πέτρες. 

Η Ιωάννα Μανούσακα είδε τις αστυνομικές δυνάμεις να πολιορκούν την πόρτα του σπιτιού της. «Μόλις είχα επιστρέψει από την πορεία. Ακούω φασαρία και βγαίνω στην είσοδο της πολυκατοικίας μου. Κοιτάω να δω τι διάολο έχει γίνει και ορμάνε οι ΜΑΤατζήδες μέσα και αρχίζουν να μας κοπανάνε με τα κλομπ μέσα στην είσοδο. Οχι στην εξώπορτα στον δρόμο. Μέσα στην είσοδο. Μου σπάσανε τα δόντια με τα κλομπ. Κουνιούνται, πέσανε τα δόντια μου, τα βλέπεις ότι κουνιούνται. Μου σπάσανε και το χέρι. Τρέξαμε και μπήκαμε μέσα στο σπίτι μας. Μας ακολούθησαν. Προσπαθούσαν να μπούνε μέσα στο σπίτι μας. Στο σπίτι μας! Σπάσανε την κλειδαριά. Θέλανε να μπούνε μέσα». Ο άντρας της, ο συνθέτης Βασίλης Βασιλάτος, λέει: «Κρατούσαμε την πόρτα του σπιτιού κυριολεκτικά με τα σώματά μας. Είχαν μαζευτεί νωρίτερα έξω από το σπίτι μας όλες αυτές οι ειδικές δυνάμεις. Βγήκα και τους φώναξα: Τι κάνετε εδώ πέρα; Είστε καθημερινά έξω από τα σπίτια μας. Μας έχετε κάνει τη ζωή κόλαση. Μας έχετε πνίξει στα δακρυγόνα. Φύγετε, δεν θέλουμε να σας βλέπουμε. Ξαφνικά μας στρίμωξε μια ομάδα αστυνομικών. Είχαν βγάλει τα κλομπ. Πρώτα έσπασαν την εξώπορτα και την παραβίασαν. Χτύπησαν τη γυναίκα μου. Μας είδαν που μπήκαμε στο διαμέρισμα του ισογείου. Μπήκαν όλοι μέσα και προσπαθούσαν επί περίπου πέντε λεπτά να σπάσουν την πόρτα του σπιτιού μας και να μπούνε μέσα». Χωρίς να γίνει καμία σύλληψη ή προσαγωγή, οι αστυνομικές δυνάμεις αποχώρησαν. 

Λίγο νωρίτερα, ένας νεαρός με πράσινη μπλούζα και τα χέρια πισθάγκωνα πιασμένα με χειροπέδες καταφέρνει να διαφύγει από τον αστυνομικό κλοιό που τον περιφρουρεί και αρχίζει να τρέχει στην οδό Τσαμαδού και κατεύθυνση την πλατεία Εξαρχείων. Ολος ο κόσμος τον χειροκροτεί, ενώ όλες σχεδόν οι καφετέριες της πλατείας ανοίγουν τις πόρτες τους για να τον κρύψουν. Τον καταδιώκουν δεκάδες αστυνομικοί και δυνάμεις των ΜΑΤ. Σε πολλές καφετέριες δίπλα στους καφέδες και τα ποτά, βλέπει κανείς μπουκάλια με «Maalox», οξυζενέ και γάζες. Ο νεαρός με την πράσινη μπλούζα ξανασυλλαμβάνεται λίγο αργότερα μέσα σε καφετέρια. Ενώ το μαζεμένο πλήθος γιουχάριζε τους αστυνομικούς και φώναζε στον συλληφθέντα «Κώστα, δεν είσαι μόνος», καταφθάνουν προς την πλατεία περισσότεροι από 50 αστυνομικοί σε μοτοσικλέτες πατώντας όλη την ώρα τις κόρνες τους. Σε μια αστυνομική μοτοσικλέτα, ο ήχος της κόρνας έχει αντικατασταθεί από δυνατά γαβγίσματα. Αρκετοί εξ αυτών (Δύναμη Δ) μπαίνουν με τις μοτοσικλέτες τους στην οδό Τσαμαδού και σταματάνε έξω από το Στέκι των Μεταναστών. Κατά την «άγαρμπη» είσοδό τους ρίχνουν κάτω κάμποσες σταθμευμένες πολιτικές μοτοσικλέτες. Δεν αργούν να εισβάλουν μέσα στο κτίριο. Ενώ από τα μπαλκόνια τούς φώναζαν και έβριζαν, οι αστυνομικές δυνάμεις ξυλοκόπησαν παρευρισκομένους, έβγαζαν δε μέσα από το Στέκι πανό, πλακάτ και ό,τι άλλο έβρισκαν και το έσπαγαν. 

Δύο φωτογράφοι που απαθανάτιζαν αυτές τις εικόνες βρέθηκαν περικυκλωμένοι από αστυνομικούς που απαιτούσαν να σβηστούν οι φωτογραφίες τους. Σε ανακοίνωσή του το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα αναφέρει πως «Η κυβέρνηση του ΔΝΤ και της χούντας των αγορών επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την εγκληματική ενέργεια στην τράπεζα για να επιβάλει καθεστώς τρόμου στη χώρα. Το όργιο της αστυνομοκρατίας με τον χημικό πόλεμο και τους μαζικούς ξυλοδαρμούς κορυφώθηκε σήμερα το απόγευμα στα Εξάρχεια». * 

 (πηγή: enet)

(οι φωτογραφίες από το Στέκι των Μεταναστών από εδώ)